ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

---Πύλες της Ανοιξης---

Μια ελπίδα γεννιότανε μέσα μου μια πράσινη αίσθηση ένα τοπίο
γεμάτο φως κόκκινο χώμα,
πράσινα πεύκα, 
γαλάζια θάλασσα
Και στο βάθος απέναντι σ’ ένα κάποιο νησί
ένας ήλιος ξημέρωνε...
Έτρεξα στον ορίζοντα με τα χέρια ψηλά να τον φτάσω…
Κι είδα μια Πύλη….
Δυο στήλες Ηράκλειες
από μια άνυδρη χώρα, με οδηγούσαν στην όαση
Πύλες της Άνοιξης
Φωνές του Παραδείσου με καλούσαν να μπω,
σ’ ένα άγνωστο δάσος
κάπου πίσω απ’ την έρημο
έλεγαν πως κρυβόταν μια λίμνη…

---Tα Τείχη της Ουτοπίας---

Είμαι ο αγγελιοφόρος
διακομιστής της σιωπής
Ζήσε στον κόσμο μου
την τέλεια αρμονία
όλων αυτών που βρέθηκαν στις σκιές
Που βρήκαν το θάρρος και ξεπέρασαν
τα Τείχη της Ουτοπίας

Ποιος είσαι τώρα και
ποιος ειναι ο ΣΚΟΠΟΣ σου?
Τα άπιστα όνειρά σου
περιστρέφονται γύρω από τους κύκλους
Τα στριμμένα σου οράματα
είναι γεμάτα με όλο το μίσος σου
Καταστράφηκαν και θάφτηκαν
με τη χαμένη μοίρα σου.

Μια Θύελλα σκέψεων αρχίζει να
χτύπά το κεφάλι σου
όπου βάζεις τη θλίψη σου κουρασμένε Ανθρωπε
εκεί οι σκέψεις στο μυαλό σου σε σκοτώνουν απο μέσα.

Αφήσε το νέο σπόρο να αναπτυχθεί
Αύριο μια νέα μέρα θα λάμψει
Μην αφήνεις τα σύννεφα να σε φέρουν κάτω
Αφήσε τη ζωή σου να αγκαλιάσει το φως

Ειρήνη, ύπνος, μοναξιά
Ενας πνιγμός στον πόνο...

Η αγαπημένη μου φίλη, δεν είναι η ψυχρή σιωπή.
Είναι η ζώσα. Δεν είναι υποχρεωτικά μονόδρομος.
Είναι συνειδητή επιλογή, επιδίωξη.
Δεν εκφράζει ενοχή, αλλά το δίκιο της απόλυτης αλήθειας.
Δεν είναι αυτή που δεν έχει να πει τίποτα,
αλλά σαν ρήτορας λέει τα πάντα.

"Αγάπησα τις λέξεις.
Αλλά μόνο μέσα στη Σιωπή έμαθα
να εκτιμώ την αξία τους!"

Μέσα στη Σιωπή βιώνονται
κι εκφράζονται τα βαθύτερα συναισθήματα.
Οι μεγαλύτερες, ακριβότερες αλήθειες μας.
Στον πιο μεγάλο πόνο είναι οδυνηρότερη από κραυγή.

"και την απάντηση σκληρή την έδωσε η Σιωπή της.
Πιο δυνατή από κραυγή και πιο πικρή από δάκρυ."

Στην πλημμυρίδα της χαράς η Σιωπή είναι τόσο "φλύαρη."
Δεν υπάρχουν εκφράσεις να την περιγράψουν.
Για τα θαύματα εκφραζόμαστε με έκσταση, λόγια άρρητα..!

Μπροστά στο μεγαλείο μιας ψυχής, τι να πουν οι λέξεις;
"Όταν τα έργα μιλούν, τα λόγια σωπαίνουν."
Η αγάπη μέσ' τη σιωπή ζει τα πάντα.
Οι πιο όμορφες λέξεις φθίνουν την ιερότητα,
θαμπώνουν την ομορφιά της.

"Με τη Σιωπή σαν σου μιλώ κατάλαβέ με,
και χαμογέλα μου όταν στ' όνειρο πετάω".
αυτή λοιπόν είναι η Σιωπή η φίλη, δασκάλα κι έμπνευσή μου.
" Στη μοναξιά μου μίλησα, γινήκαμε και φίλες.
Την ευχαρίστησα λοιπόν, γιατί μαζί της διάβηκα
της σκέψης και του λογισμού, τις σφαλιστές τις πύλες"...!


Πιο πέρα απ' το όνειρο, η σκέψη δεν υπάρχει,

μόν' η ψυχή παρατηρεί, βλέπει και καταγράφει.
Μια ουτοπία λευκόχρυση στήνει χορό στη νύχτα.

Πόση αιώνια ομορφιά για τα φθαρτά μας μάτια!
Το Γύθειο λούστηκε με φως και ακριβό ασήμι!

Την πέτρινη θωριά του Ταϋγέτου,
δειλά τ' Αυγούστου η πανσέληνος αγγίζει,

με το χλωμό της φως τον αγκαλιάζει, 
την πέτρινη ψυχή του συγκλονίζει!

Αγέρωχη η καρδιά του αναριγά 
στη σπάνια ομορφιά εκστατική,

την αργυρή αρχόντισσα σαν αποχαιρετά,

δάκρυ, δροσιά, φιλί ως την αυγή!

Κάπου στο βάθος του ορίζοντα μπορώ να ακούσω
Μια μελωδία γλυκιά και θορυβώδη ένα ψιθύρισμα αέρα
Ενα απαλό θρόισμα στους φοίνικες της ερήμου της ψυχής μου.

Και στη συνέχεια έρχεται η σιωπή μετά την ημέρα
Στη συνέχεια, η κενότητα ακολουθεί το σκοτάδι που μεταφέρεται
Στις πτέρυγες και τις κλειστές αυλές της ψυχής μου.

Αλλά η ίδια η ζωή θα επανέλθει στα βήματα της αυγής
Το αεράκι φέρει τώρα τις ασημένιες ακτίνες του
Η γη αφήνει ένα χασμουρητό

Πάρτε αυτό το αεράκι με όλη την ψυχή σας και ίσως θα ακούσετε
το θρόισμα και εσείς απο τους φόινικες στην έρημο
της ψυχής σας.